Vandeputte Safety

VEILIGHEIDSSCHOENEN 200 JOULE

Een veiligheidsschoen klasse S beschermt u tegen vallende voorwerpen met een energiewaarde van 200joule. Lees meer

BESCHERMSCHOENEN 100 JOULE

Bij risico op vallende voorwerpen met een kleinere energiewaarde dan 100joule, kan men zich beschermen met een beschermingsschoen klasse P. Lees meer

WERKSCHOENEN 0 JOULE

Een werkschoen is niet voorzien van een beschermneus, en wordt dan ook vooral gebruikt in werkomstandigheden zonder risico op vallende voorwerpen. Lees meer

NIET GENORMEERD SCHOEISEL

Draag badslippers en vermijd het risico op uitschuiven tijdens het douchen na een vermoeiende werkdag. Lees meer

LAARZEN & WAADBROEKEN

Specifieke werkzaamheden vereisen specifieke bescherming. Waadbroeken bieden een oplossing voor werken in dieper water, zoals vijverwerken of in de visserijsector. Lees meer

BRANDWEERSCHOEISEL

Maakt u deel uit van het brandweerkorps in uw bedrijf, dan beschermt u uw voeten met een stevig paar brandweerlaarzen. Lees meer

TOEBEHOREN

Een behaaglijk gevoel begint bij een goede verzorging van uw voet, gebruik de juiste crème of spray voor een hygiënisch gevoel, draag vochtopnemende kousen en zorg voor een geschikte inlegzool. Lees meer

EN-ISO 20345 - veiligheidsschoenen, code S(afety)

EN-ISO 20346 - beschermschoenen, code P(rotective)

EN-ISO 20347 - werkschoenen, code O(ccupational)

- Vallende en uitstekende voorwerpen (verbrijzeling of perforatie van de voet)
- Contact met hitte
- Lasspatten
- Chemische spatten
- Uitglijden en struikelen
- Koude
- Vonken (Antistaticiteit)
- Verzwikking
- Electriciteit
- Hoge druk
- Besmetting (hygiëne door gebruik kunststof in voeding)
- Magnetisme (gebruik van 100% antimagnetische schoenen)
- Snijrisico
 

Welke zijn de meest voorkomende problemen bij voetbescherming?
Gemiddeld heeft 10 à 15% van de werknemers problemen met veiligheidsschoenen.
De problematieken kunnen opgedeeld worden in 3 domeinen:

1. Pasvormproblemen (schoengerelateerd): uit studie’s blijkt dat zowat de helft van de pbm gebruikers de verkeerde schoenmaat draagt, zowel lengte- als breedtemaat in acht genomen. Dit is eenvoudig op te lossen door de schoenen correct te laten opmeten en zo het juiste schoeisel te dragen.

2. Fysische problemen (lichaamsrelateerd): overvloedig zweten, abnormale eeltgroei en huidaandoeningen. Doorgaans zeer persoonlijk en wordt meestal niet door de schoenen zelf veroorzaakt. Verder spelen fenomenen zoals gewrichtsslijtage door ouderdom, spierverslapping, persoonlijke conditie en overgewicht ook een belangrijke rol in de gevoelsbeleving van het “veiligheidsschoenen dragen”.

3. Psychologische bezwaren: helaas dienen we nog vaak vast te stellen dat mensen vooroordelen koesteren tav het dragen van veiligheidsschoenen. Dit probleem wordt meer enen meer ondervangen door ’het verhoogde comfort van veiligheidsschoenen die ook qua esthetiek meer neigen naar het particulier aanbod.

Waarom voetbescherming een cruciale factor dient te zijn binnen een goed uitgebalanceerd pbm beleid?
Gelukkig is de tijd dat bedrijven veiligheid enen persoonlijke beschermingsmiddelen bestempelden als een “noodzakelijk kwaad” stil maar zeker voorbij. Doch, als we specifiek naar veiligheidsschoenen kijken, wordt er nog vaak nonchalant omgesprongen met veiligheid en welzijn. In het merendeel van de gevallen wordt er slechts één type “opgelegd” aan de werknemers, in het beste geval in een hoge enen een lage uitvoering.

Uiteraard is het praktisch niet steeds haalbaar dat iedere werknemer zomaar zijn eigen veiligheidsschoen gaat kiezen. Daarenboven is het aanbod van veiligheidsschoenen zo gediversifieerd dat wellicht niet iedereen de “kennis” heeft om te kunnen oordelen of de gekozen veiligheidsschoen voldoet aan de correcte veiligheidseisen enen -normeringen. En dit rekening houdend met de risico’s die voortkomen uit de risico-inventarisatie en –evaluatie.

Naast veiligheid wordt welzijn en ergonomie een steeds belangrijker punt in het beleid van ondernemingen, en daar kunnen veiligheidsschoenen een beduidende meerwaarde bieden. Een toenemend aantal bedrijven laten alle medewerkers op individuele basis veiligheidsschoenen aanmeten of stellen pasreeksen ter beschikking. De voet ligt nu éénmaal aan de basis van het “bewegingsapparaat” en bijgevolg is het geen overbodige luxe om medewerkers te voorzien van een goed passende schoen, al dan niet voorzien van een aanpassing. Dit kan vaak de nodige fysische problemen oplossen, die verder reiken dan de typische voetenklachten. voorbeelden hiervan zijn lage rugklachten alsook schouder-, nek-, heup-, knieklachten. Dit soort klachten resulteert vaak in arbeidsverzuim, met alle daaraan verbonden kosten.

Kan het zijn dat ik een andere schoenmaat heb wanneer ik overschakel van schoenen?
Inderdaad. De verklaring zit hem hoofdzakelijk in de breedte van de leest. Het is namelijk een trend dat fabrikanten die nieuwe schoenen, meestal uitgerust met nieuwe technologie, op de markt brengen, deze ook vaak onmiddellijk uitbrengen in/op een bredere leest. Gebruikers met een “net iets bredere voet”, die dus vroeger een iets grotere schoenmaat bestelden, daar die wat meer ruimte gaf, hoeven dit “plots” niet meer te doen. Een andere vaststelling is dat “nieuwe technologie” schoenen vaak iets groter zijn qua lengte, dan een soortgelijke schoen uitgevoerd in oude technologie. Dit is hoofdzakelijk te verklaren door de kunststof neus dewelke een héél stuk massiever uitgevoerd is (lees “dikker” is) dan zijn stalen broertje, en dit om dezelfde mechanische sterkte te kunnen bieden. Doch als je de “binnenafstand” meet tussen het hieluiteinde en de beschermneus, zijn deze identiek.

Wat is een cambreur en wat is het nut ervan?
De cambreur wordt verwerkt in de zool om te voorkomen dat de schoen bij de overgang van het loopvlak (onder de bal/bolling van de voet) en de hak niet doorzakt. Op deze manier komt het buigpunt van de schoen op de juiste plaats te liggen, wat resulteert in een ergonomisch voordeel. Bij een schoen zonder cambreur wordt het buigpunt van de schoen vrij gelaten, wat de afwikkeling zeer negatief kan beïnvloeden.
De kwalitatief betere schoen is over het algemeen voorzien van een stevige, vaak stalen of hoogwaardig plastic cambreur, die in sommige gevallen in de binnenzool werd geïntegreerd.
 
Wat zijn de voornaamste verschillen tussen veiligheidsschoenen, beschermschoenen en werkschoenen?
Veiligheidsschoenen, beschermschoenen en werkschoenen behoren alle(n) tot categorie II en voldoen respectievelijk aan de normen EN (ISO 20)345, EN (ISO 20)346 en EN (ISO 20)347. Brandweerschoenen en schoenen tegen extreme koude behoren daarentegen tot veiligheidscategorie III.
Veiligheidsschoenen hebben steeds een versterkte neus van 200J (Joule), terwijl dit bij beschermschoenen slechts 100J is. Werkschoenen hebben daarentegen geen beschermende versteviging in de neus. Verder zijn S (veiligheids-), P (bescherm-) en O (werk-) schoenen op dezelfde manier ingedeeld (zie voorbeeld S-schoen hieronder).

Wat is het verschil tussen een SB, S1, S1P, S2, S3, uitgelegd in een notendop?
Vooraleerst dienen we even de S, die ze allen gemeenschappelijk hebben, te kaderen. Deze S is de afkorting van “safety” en impliceert dat deze schoenen dienen te voldoen aan de norm van Safety Shoes (= veiligheidsschoenen). De norm hiervoor is de EN-ISO (20)345. Deze schrijft o.a. voor dat schoenen dienen te beschikken over een beschermneus die bescherming biedt tegen mechanische beschadiging van de voorvoet. Dit houdt in dat bij een impact van 200J er geen beschadiging aan de voorvoet mag ontstaan. Binnen de norm heb je dan nog verschillende categorieën, dewelke we hieronder kort toelichten.

SB: veiligheidsschoenen voor professioneel gebruik met beschermneus die op een impact van 200J is getest.
S1: gelijk aan SB + antistatische eigenschappen + energieabsorberende hak + gesloten hiel
S1P: gelijk aan S1 + antiperforatie tussenzool
S2: gelijk aan S1 + waterafstotend en waterabsorberend bovenmateriaal
S3: gelijk aan S2 + antiperforatie tussenzool en loopzool met profiel

Voor de beschermschoenen EN-ISO (20)346 en de werkschoenen EN-ISO (20)347 is dit nagenoeg hetzelfde, met als belangrijkste wijzigende parameter de beschermneus. Die hoeft slechts impactbescherming te bieden bij beschermschoenen, terwijl deze onbestaande is bij werkschoenen.

Impact van 200J (Joule), wat mag ik mij daarbij voorstellen?
De Joule is de internationale eenheid van energie. In het geval van de test voor veiligheidsschoenen, komt deze waarde overeen met de hoeveelheid energie, dewelke een scherp voorwerp van 20 kilo, vallend vanop een hoogte van 1 meter, veroorzaakt. Als je het nog iets tastbaarder wil maken dien je je voor te stellen dat je 2 kratten van 6 flessen 1,5L cola zou optillen en ze plots uit je handen glippen en vallen op je tenen…
 
Biedt een antiperforatie zool in bijvoorbeeld kevlar evenveel bescherming als zijn metalen variant?
Absoluut! Veiligheidsschoenen die voldoen aan de EN-ISO (20)345 en EN-ISO (20)346 in S1P/P1P of S3/P3-uitvoering worden uitgevoerd met een antiperforatie-tussenzool. Of deze nu is uitgevoerd in staal, kunstof of kevlar, ze moeten voldoen aan exact dezelfde testen.

Wat zijn de voor- en de nadelen van een antiperforatie zool in kevlar?

Voordelen
 • zacht en extreem soepel: past beter aan de voet, ergonomisch, minder vermoeide voeten
 • door zijn extreem buigzaam karakter is er verhoogd contact met het grondoppervlak, minder risico voor slippen en uitglijden
 • beschermt het gehele zooloppervlak gezien deze genaaid wordt aan de schacht, terwijl zijn metalen variant er tijdens het productieprocedé wordt “tussen gestoken” wat resulteert in een (door de norm voorgeschreven) minimale dekking van 85% van het voetoppervlak (ipv 100%).
 • niet warmte- noch koudegeleidend
 • niet magnetisch, geen traceability door metaal-detector.
 • roestvrij, chemisch neutraal, onverslijtbaar

Neutraal
Argumenten zoals “licht in gewicht” zijn enigszins voor discussie vatbaar, gezien de reële saving in het beste geval 10 gram bedraagt en wellicht niet door de gebruiker alsdusdanig wordt ervaren.

Nadelen
Doorgaans is de kevlar bezoling iets duurder, maar de voordelen wegen niet op tegen het kostprijsverschil. Doorgaans ik het ook zo dat fabrikanten nieuwe technologie integreren in hun “nieuwste modellen” die doorgaans op een iets bredere leest staan (lees “meer materiaal”) of andere extra features hebben, factoren die mee het totale kostprijsplaatje bepalen.

Biedt een beschermneus in kunststof dezelfde bescherming als zijn variant in metaal?
Absoluut, gezien beide beantwoorden aan dezelfde norm, met name de EN 12568, deelnorm van de EN 20345. Niet echt vreemd als je bedenkt dat we nog enkel metalen bumpers terugvinden bij oldtimers.

Ook in veiligheidsschoeisel duiken talrijke alternatieven op, en met reden.
Al heeft de stalen neus jarenlang zijn functie vervuld, er zijn toch bepaalde eigenschappen die een metalen neus niet heeft. Het voornaamste voordeel van een kunststof neus, is de elasticiteit van de grondstof dewelke een soort “geheugeneffect” creëert. Dit is een belangrijk veiligheidsargument: de voet wordt niet ingeklemd en komt, ook na extreme belasting van de schoen, weer “vrij”. Ondanks dit gunstige effect benadrukken wij dat veiligheidsschoenen, na impactbescherming te hebben geboden, dienen vervangen te worden!

Wat zijn de voor- en de nadelen van kunststof beschermneus?

Voordelen
 • de elasticiteit van de grondstof creëert een soort “geheugeneffect”: de voet wordt niet ingeklemd en komt, ook na extreme belasting van de schoen, weer “vrij”.
 • minder makkelijk “koude voeten” na enkele uren werken in een koude omgeving
 • niet magnetisch, geen traceability door metaal-detector.

Neutraal
Argumenten zoals “licht in gewicht” zijn enigszins voor discussie vatbaar, gezien de netto saving in het beste geval 10 à 20 gram bedraagt en wellicht niet door de gebruiker als dusdanig wordt ervaren.

Nadelen
Gezien je meer materiaal nodig hebt om een kunststof neus te maken die eenzelfde (of betere) mechanische sterkte biedt, resulteert dit ook in een iets “plompere” neus, die de esthetiek niet altijd ten goede komt. Vaak wordt de schoen daardoor ook wel makkelijk 1 cm groter, wat argwaan wekt naar de correctheid van de aangegeven maat, en met negatieve impact op het totale gewicht (hoewel de besparing van de kunststof beschermneus dit ruimschoots opheft).
Doorgaans is een niet metalen neus ook lichtjes duurder als zijn metalen tegenhanger.
 

Wat zijn de optionele kenmerken voor veiligheid-/bescherm-/werkschoenen?
Buiten de classificaties S/P/O-B, S/P/O-1, S/P/O-2, S/P/O-3 is er nog een optielijst aan technische specificaties. We overlopen de belangrijkste in het kort:

P: Ondoordringbare tussenzool (standaard vanaf S3)
A: Antistatische eigenschappen (standaard vanaf S3)- check even met Bart
C: Geleidende eigenschappen
HI: Warmte-isolatie
CI: Koude-isolatie
E: Energie-absorberende hak (standaard vanaf S3) - check even met Bart
WRU: Waterdichte schacht (geldt alleen voor lederen schoenen)
HRO: Hittebestendige zool (normaalgezien een nitrilbezoling)

Wat is het verschil tussen een gezwikte en een gestrobelde schoen?
Bij de zwikmethode wordt de voorgevormde binnenzool op de leest bevestigd, waarna de voering en schacht over de leest worden ‘getrokken’. Ze worden vervolgens onderaan de binnenzool verlijmd en vastgespijkerd aan de hielpartij. Een voordeel van de zwikmethode is dat de schoen zeer stabiel en sterk is, bovendien zorgt het voor een goed voetcomfort. Een nadeel is dat de schoen stugger is in afwikkeling.

Bij ströbel worden de voering en de schacht aan de binnenzool genaaid. De dikte van de binnenzool moet minimum 2 mm bedragen bij deze methode. Meestal wordt de buitenzool geïnjecteerd. Een voordeel van deze methode is dat de productie zeer snel kan verlopen en de schoen soepel aanvoelt. Een nadeel is dan weer dat het leder makkelijker uitrekt.

Met welke eigenschappen moet ik rekening houden als ik schoenen nodig heb om te werken in ATEX omgevingen?
Het controleren van ongewenste elektrostatische ladingen begint een alsmaar belangrijker onderdeel te worden in diverse industrietakken. Meer en meer werknemers komen in contact met processen, materialen of objecten dewelke gevoelig zijn voor elektrostatische ladingen. Het is dan ook vaak nodig om schoenen te zien als één van de middelen om deze elektrostatische ladingen af te leiden.

Bestaan er ook orthopedische veiligheidsschoenen?
Uit praktijkcijfers blijkt dat 15% van alle dragers behoefte heeft aan een individuele aanpassing aan zijn of haar veiligheidsschoen. Onaangepaste schoenen maken leiden tot extra vermoeidheid en het daarmee gepaard gaande concentratieverlies, en een verhoogd risico op ongevallen. Volgens de EN mag aan een PBM niets veranderd worden nadat deze een certificering heeft ontvangen.

Er zijn enkele firma’s die veiligheidsschoenen kunnen aanpassen volgens de geldende normen en die indien nodig maatschoenen leveren die volgens de EN geproduceerd zijn. Deze firma’s zijn voortdurend nieuwe systemen aan het ontwikkelen om deze aanpassingen aan veiligheidsschoen te kunnen uitvoeren volgens EN.

Uit welke materiaalsoorten kan de schacht van een schoen vervaardigd zijn? Welke zijn hun eigenschappen?
 • rundsnerfleder: soepel, ademend, waterafstotend
 • nubuckleder : soepel, ademend, waterafstotend
 • velourleder (daim): soepel, niet geschikt voor vochtige omstandigheden
 • microvezel: Microfiber met waterafstotende coating.
Deze laatste leunt dicht aan bij de structuur van leder, maar biedt tal van andere technische voordelen: wasbaar, scheurvast, licht. Vb. Loreca

Wat is de toegevoegde waarde van een membraan (bvb. Gore-Tex, Sympatex, …)?
Additioneel kan er tussen de voering en de schacht een vocht- of ook wel klimaatregulerende membraan aangebracht worden in de vorm van Gore-Tex of Sympatex. Deze materialen zorgen ervoor dat het zweet wel uit de schoen kan (ademend), maar dat vloeistoffen er niet in kunnen.

Hoe kan ik de anti-slip karakteristieken van een schoen correct inschatten?
Tot voor kort was dit niet zo evident en éénduidig vastgelegd in een Europese norm. Het is namelijk zo dat, zolang er geen Europese norm bestaat, deelstaten zelf hun eigen nationale norm mogen opleggen. Dit resulteerde in verschillende testen, met verschillende waarden, die niet helemaal met elkaar te vergelijken zijn. Gelukkig is er sinds 2008 verbetering met een nieuwe Europese regelgeving hieromtrent.

Zo wordt er nu een onderscheid gemaakt tussen: SRA (slipweerstand op vloer met keramische tegels met Detergent), SRB (slipweerstand op een stalen vloer met Glycerol), SRC (slipweerstand op zowel een keramische tegelvloer met Detergent en op een stalen vloer met Glycerol, zowel SRA als SRB dus).

De test is tweeërlei voor elk van de methodes en wordt zowel gemeten door de hiel voorwaarts te trekken, als door de schoen vlak voorwaarts te trekken. Op basis van deze test worden waarden toegekend.